نویسنده: حسین عبدالهی پبدنی - سهشنبه ٢۸ شهریور ۱۳٩٦ نیزم خوتی نازم خوتی بالنده پروازم خوتی روزم اَویده بی تو شو ای افتو روشن درو سازم خوتی بازم خوتی آرنگ سرنازم خوتی لاشم اویده پر ز تو ای درد و درمونم بیو … نظرات ()

پارس آب (پارسآب، خلیج فارس) به یزدان بنامم، به ایران خلیج به این آب و خاکش به ایران ویج به بالم به دریا، به پارس کهن به ژرفای توفنده اش نیل ون که شاخاب ایران به گفت مهان گواهم به تاریخ دنیا نشان نشانم بود آرتمیس آریا به کشتی زنی رزمجو، ناخدا ز پارس آب، تا احمر آن رود نیل به پیکار دشمن برفتی چو پیل همه مرز و بومم ز آب و ز خاک سرای من است هم چو مینوی پاک هماره خلیجم بود پارس آب مگر دشمن این را ببیند به خواب، که نامی به جز نام ایران زمین به هر آب و خاکم شود جانشین چو خاکم، بود زاد بومم ز آب مرا مام، آب است و هم خاک ناب چو خون سیاوش بود قطره اش که هر ریگ آن چون یکی گوهرش ندانم که دشمن چه دیده به خواب نداند که جان را نهد در سراب نداند که ایران ز شیر اندراست نگه

... ناشتایی خرده و نخرده، سیکه(سکسکه) گرهدم. پشت سر یک هی سیکه اکندم. دل و اندرینم اوید بی منه تیشنیم.نه ترستم چی بخورم و نه کَرکَر بکنم. تا اخواستم یه گپی بزنم سیکم بیشتر بید تا گپ زیدن ... پسین رهدیم به هونه کیچیم ماه بناز. سیکه مو هم سی خُس هی کار اکرد. کیچیم به دام گد : ستین ز کی تالا سیکه اکنه؟ دام گد: ز دم صحو تالا. کیچیم یه غا نازمه کشید و بوسیدم و نشوندم کل خس ... چی نگدشت که یه هو کیچیم تی همه ورگشت بم و به فِریاد بلند گد: ووی ستین! سرمه کنامی! سیچه ریالا کلجمه اکنی؟ مورشت گرهدم! تیام پیسه وابید! عرخ لاشمه گرهد و گدم: کیچی مو!؟ دو تنگم دستامه گرهدم پیش همه و گدم بنیهرین منه تنگه هام چه ابینین؟ مر مو دزم کیچی؟ جیوامه هم بگریدن! مر مو ... همه زیدن زیر هنده و کیچیم هم گد: نه بووم تو

نویسنده: حسین عبدالهی پبدنی - پنجشنبه ٢٧ مهر ۱۳٩٦ مپرس از من که دل زندانی کیست مپرس کـاین شور و غوغای من از چیست مپرس از من که این داد و فغـــــان ها ز بـهر چه چنین اشکم که جاریستمپرس از من که شب را چون کنم طی ســـــــــــرم برسجده یار است یا نیستمپرس از من که رندم یا خـــــــرابات به دستم جــــــام مـی یا زلف یاریست نظرات ()